Verplichtingen
29/12/2009
Howdyhooo,
Weet je waar ik nou echt een hekel aan heb? Ja, je raad het al door de titel: verplichtingen.
En natuurlijk, iedereen heeft verplichtingen, maar er zijn verplichtingen die je een goed/euforisch gevoel geven en er zijn verplichtingen die je alleen maar kwellen. Y E A H.
Huiswerk maken. Dat ziet iedereen als iets stoms/’kuts’/slechts/saais/whatevers. Ik houd ook heeeeeus niet van huiswerk maken, en dat vooral huiswerk voor vakken zoals natuurkunde, wiskunde, scheikunde en ENGELS (want dat is gewoon ontzettend nutteloos), maar als je het af hebt dan heb je 1) het gevoel dat je iets nuttigs hebt gedaan 2) dus het gevoel dat je een productieve dag hebt gehad 3) het idee dat je weer wat slimmer bent geworden (of dat nou waar is of niet) 4) èn het idee dat je misschien toch wel wat discipline hebt, ook al is het misschien voor even. Ja, dat vind ik het ‘leuke’, voor zover dat kan, aan huiswerk maken. Het is een goede verplichting.
Kijk, ik zie ook naar pianoles gaan een beetje als een verplichting. En niet omdat ik verplicht bèn, nee natuurlijk niet – ik kan eraf wanneer ik eraf wil, maar omdat mijn ouders daar wel voor betalen en omdat mijn pianoleraar daar niet voor niets zit. Maar dit is ook weer een leuke verplichting, want ik heb er heus geen problemen mee om naar pianoles te gaan – het tegenovergestelde juist. Hetzelfde geldt voor turnen trouwens, maar dat is ook meer omdat je weet dat je weer een beetje wat gezonds hebt gedaan en dat je toch weer eens wat calorietjes kwijt bent en omdat je spieren kweekt/traint (ligt er maar net aan, hè) en dat is nooit erg, natuurlijk.
Maar dan heb je ook nog eens de verplichtingen die jou geen enkel voordeel bieden. Je weet wel – dat je verplicht naar je oma moet terwijl je haar niet eens mag en zij toch alleen maar praat met je ouders. Wat heb je daaraan? Dat je je ouders blij maakt omdat je meegaat? Nee, natuurlijk niet, zij hebben niet eens oog voor jou omdat ze de hele tijd met je oma praten. Lijkt het beleefd? Nou, liever eerlijk dan beleefd en niet-eerlijk. Ja. Als ik überhaupt een oma had, was ik gewoon thuis gebleven.
En zo’n soort verplichting heb ik vandaag nou ook. Ik mag heerlijk thuis gaan blijven terwijl het zúlk mooi weer is (en ik heel graag vriendlief wil knuffelen) zodat ik de dochter van de beste vriendin van mijn moeder kan gaan vermaken. Als er iemand is die ik niet mag – sorry, maar dan is zij het wel (natuurlijk met nog een hele waslijst erbij, maar zij staat er zeker weten op in de top 10) en dan moet ik mezelf opofferen omdat mijn moeder dat graag wil. Nou ja, misschien ben ik wel heel egoïstisch en is het normaal dat ik gelijk superblij “JAAAAA, OMDAT U HET BENT, MOEDER” zeg, maar nee – dat was niet mijn eerste reactie.
Gegroettttt,
wens me sterkte. Ik hoor ze al aankomen.
